Les in de consumptie van AGF


Deze week een paar dagen thuis geweest, geveld door een zware verkoudheid. Overdag tv gekeken, waar je normaal gesproken niet aan toe komt. Op TV1, het eerste net van de Spaanse nationale tv, is elke ochtend Saber Vivir (Weten te leven). Dit al tien jaar bestaande programma richt zich op gezondheid en kwaliteit van leven. Behalve de presentator komen er steevast specialisten aan het woord, een voedingskundige, een arts, een maatschappelijk werkster etc. De uitzending was gewijd aan seizoensgroenten en -fruit, allerlei tips over gezonde en betaalbare agf, maar ook over het kopen van de juiste hoeveelheden (niet teveel in een keer) en adviezen over optimaal bewaren in keuken of koelkast. Misschien vindt u het wat vreemd, dat in een land als Spanje met zijn beroemde Mediterrane dieet een dergelijk programma bestaat. In Spanje zelf en daarbuiten leeft het credo (naar mijn mening een mythe) dat de Spaanse keuken, oftewel de Mediterrane, uitermate gezond is. Smaakvoller en gezonder kan je niet hebben. Althans in Europa. Je wordt er in blakende gezondheid stokoud door. Wereldberoemd is die keuken inmiddels. Het land is bezaaid met Michelinsterren.

Ferran Adria, van El Buli, in het noorden van Catalonië, wordt jaarlijks tot beste chefkok ter wereld uitgeroepen. Dit alles vormt een geweldige pr voor Spanje en haar keuken. Hordes toeristen genieten ervan. Culinair toerisme, een sterk groeiend specialisme. De dagelijkse situatie voor de Spaanse consument ziet er anders uit. Ten eerste betreft de echte Mediterrane keuken alleen het gebied grenzend aan de Middellandse Zee. Madrid kan in culinair opzicht hierbij gerekend worden. De stad geniet van een grote dagelijkse aanvoer van verse vis en agf (er wordt meer vis gegeten in Madrid, dan in bepaalde kuststreken). Hoe dan ook, de manier van leven en werken in Spanje is ingrijpend veranderd. Vrijwel alle moeders werken full time buitenshuis (part time komt bijna niet voor), of ze willen of niet. Door de hoge kosten van het levensonderhoud moeten beide ouders een betaalde baan hebben. Van een uitgebalanceerde lunch komt niet veel terecht. De werkdagen zijn lang. Met het avondeten is het niet veel beter gesteld.

De nationale campagne ‘5 al día’ promoot de dagelijkse consumptie van vijf porties AGF en richt zich op de eindconsument (maar in de winkel zie je zelden een uiting van hun communicatie), horeca en onderwijs. Elke dag eten de Spaanse kinderen een maaltijd op school. De samenstelling ervan is cruciaal, vooral nu de obesitas onder kinderen in Spanje enorm toeneemt. Ook supermarktketens (Eroski, bijv.) hebben speciale pagina’s op hun site over gezonde voeding, het consumeren van veel AGF, kindermaaltijden. En je hebt Saber Vivir, waar ze elke dag proberen een deel van de bevolking gezond te laten eten. Zie www.sabervivir.es en www.5aldia.com

Bert Verduin, Barcelona, beverduin@hotmail.com