Van onze correspondent Frans Lindenkamp

MOSSORÓ – Allan Costa van snijderij Ready Pac sprak over ‘ready to eat’ op de internationale meloendagen, die de Nederlandse zaadveredelaar Rijk Zwaan eind augustus in Brazilië organiseerde. Hij was er uitgenodigd samen met Jack Wilder van de Engelse vestiging van de Bakkavör Groep. Dit IJslandse bedrijf handelt ook in verse groente- en fruitsalades aangeboden in plastic wegwerpverpakking. Ready Pac was er baanbreker in. Oprichter Dennis Gertmenian ontdekte in 1969 tot zijn stomme verbazing een gat in de Amerikaanse markt voor dit soort ‘convenience’-voedsel. Een grote klant klopte aan bij de groentehandel van zijn vader juist toen deze op vakantie was. Gertmenian wilde de man niet voor het hoofd stoten en voldeed aan zijn verzoek om een verse mix van salades te leveren. 



Nu ‘coast to coast’


In de tussenliggende 39 jaar is Ready Pac uitgegroeid tot een ‘coast-to-coast’-leverancier van ‘fresh-cut’ producten. Het bedrijf heeft ruim 4.000 werknemers in dienst. Met een jaaromzet van US$ 750 miljoen behoort Ready Pac tot de marktleiders. Costa ziet nog volop groeikansen aangezien mensen steeds krapper in hun tijd komen zitten. “Dat gegeven vertaalt zich in een toenemende vraag naar kant-en-klaar versproducten”, legt Costa zijn toehoorders uit. Die bestaan uit een vijftigtal meloentelers en fruithandelaren uit Latijns Amerika. Costa: “Uit onderzoek blijkt dat de gemiddelde Amerikaanse consument binnen twaalf minuten een warme maaltijd kookt en de tendens is, dat de bereidingstijd nog verder afneemt. Mensen willen namelijk zo min mogelijk tijd in de keuken doorbrengen. Hun vrije tijd is schaars.” Jack Wilder, de tweede gastspreker, ziet parallellen met de VS. In Engeland besteedt de doorsnee huisvrouw (-man) 17 minuten aan het bereiden van de avondmaaltijd en ook hier daalt de beschikbare tijd om te koken. “Daar spelen wij op in. Wij bieden ‘meal solutions’ op basis van gezond vers”, verduidelijkt Wilder van Bakkavör. De IJslandse onderneming heeft 17.000 werknemers in dienst verspreid over 56 fabrieken in acht landen. De omzet die Bakkavör in 2008 bewerkstelligde uit verkoop van 4.700 producten in 17 categorieën bedroeg 1,6 miljard Britse ponden. Wilder: “Een derde van de Britse consumenten koopt eenmaal per jaar ‘fresh-cut’. De prognose is dat die vraag verder toeneemt. Bakkavör bereidt zich voor op een forse groei.” Costa bespeurt nog een ander facet dat bijdraagt aan de groeiende vraag, namelijk de trend om er een gezondere levensstijl op na te houden. “In de VS vertonen veel mensen slecht eetgedrag. De overheid probeert dat te veranderen. Het beeld dat de mensen van ons product hebben is zeer positief. Onze salades zijn 100 procent naturel en hebben geen toevoegingen.”

Miskoop


Wat de klanten van Ready Pac en Bakkavör met elkaar delen is dat ze voor kwaliteit en gemak gaan. Costa: “Onze bedrijfsfilosofie is dat alles bespreekbaar is. Behalve kwaliteit. Die staat nooit ter discussie.” Het belang daarvan maakt hij duidelijk aan de hand van een ander consumentenonderzoek. “Als een klant een miskoop doet, bijvoorbeeld door een fruitsalade te kopen met een laag Brixgehalte, dan zal hij het gemiddeld vier weken mijden alvorens het weer een keer te proberen. Komt hij weer van een koude kermis thuis, dan koopt hij het minstens vier maanden niet.” Het profiel van de Ready Pac-klant beschrijft hij als volgt: “De Angelsaksische Amerikaan in de leeftijdscategorie 25 - 35 wonend in de stedelijke ‘suburbs’ met kinderen gemiddeld onder de zeven jaar en behorend tot de middenklasse of hoger.” Wilder ziet overeenkomsten met Engeland. “Onze klanten zijn drukke huismoeders en hoger opgeleiden. Ze willen gemak en gezond eten combineren. Maar er is ook weerstand onder deze mensen tegen ons product. Vaak horen we dat het behoorlijk aan de prijs is, dat er getwijfeld wordt aan de hygiëne, omdat het met de hand wordt bereid, dat consumptie ervan gepaard gaat met de vergroting van de plastic afvalberg en dat het product niet erg milieuvriendelijk is, omdat het ook met het vliegtuig wordt aangevoerd.” Wilder ziet voor 2009 problemen aan de horizon. “Minder koopkracht en hogere prijzen van verpakkingsmaterialen.” Ook hij onderstreept het belang van topkwaliteit, want er kan door de consument niet gevoeld en geroken worden, omdat het in plastic verpakt zit. “Onze klanten kopen met het oog. Daarom dienen smaak, uiterlijk en weefselstructuur aan de allerhoogste eisen te voldoen. Ons product moet er onberispelijk uit zien. Zelfs nog na vijf dagen in het schap.” Costa voegt eraan toe dat zijn klanten – zo heeft studie uitgewezen – bij fruitsalades bovenal waarde hechten aan de smaak. Het suikergehalte moet minstens 10 Brix bedragen, maar Ready Pac wil 12 tot 14 Brix. Ook moet het fruit knapperig zijn. Ready Pac heeft meer noten op de zang. Costa: “We zijn gebaat bij meloenen van een groot kaliber met kleine zaadholtes en een dunne schil, die qua vorm makkelijk te verwerken is tijdens het snijproces. En last but not least: het vruchtvlees moet consistent en intens van kleur zijn.” Wilder sluit zich hierbij aan. “Aan dit soort fruit heeft Bakkevör twaalf maanden per jaar behoefte.” Hij voegt eraan toe voorkeur te geven aan een gladde schil, omdat die weinig vuil vasthoudt. Dit mag echter weer niet ten koste gaan van de grip. “Anders kan de snijmachine de vrucht niet behappen.”

Caribbean Gold


Costa en Wilder zien in Rijk Zwaan een gewaardeerde partner waar het de ontwikkeling van premium meloenen betreft. Maar ook op gebied van groenterassen, want de Nederlandse zaadveredelaar is meer dan meloenen alleen. Costa: “Hun Caribbean Gold (een hybride Cantaloup van het Harper-ras) heeft een enorm potentieel. Dit ras biedt precies wat we als snijderij nodig hebben. De Caribbean Gold is ons qua rendement, grootte, suikergehalte, schildikte en vruchtvleesconsistentie op het lijf geschreven. Het enige zwaktepuntje is dat de consistentie ietwat terugloopt als hij te laat geplukt wordt door bijvoorbeeld regenval. Ik zie voor Brazilië mogelijkheden om Ready Pac in oktober en november te bevoorraden, als Arizona, Guatemala en Honduras niet in de markt zijn.”